- ΟΙ ΒΛΑΚΩΔΕΙΣ ΚΡΑΥΓΕΣ ΤΗΣ ΕΥΜΑΡΕΙΑΣ
Πριν από 52 χρόνια, καλά μου παιδόπουλα, η κατάσταση ήταν τελείως διαφορετική.
Αυτά που σήμερα τα θεωρείτε ως δεδομένα, όπως είναι οι επιλογές σας και οι ελευθερία σας να τις υποστηρίξετε και να τις εκφράσετε, ήταν αφορμή πολλές φορές για σύλληψη, ξύλο στα κρατητήρια της Ασφάλειας κι επιπτώσεις στη δουλειά σου ή τη δουλειά των γονιών σου.
- Οι αξιωματικοί των Ε.Δ. ή της Αστυνομίας κυκλοφορούσαν με το περίστροφο στη μέση και αποτελούσαν την Άρχουσα Τάξη. Θυμάμαι, πιτσιρικάκι του Δημοτικού, που κάθε 21η Απριλίου έκαναν γιορτή στα σχολεία, και μόνιμος επίσημος προσκεκλημένος στο δικό μου, ήταν ο πατέρας ενός συμμαθητή μου, απόστρατος Ταγματάρχης της Χωροφυλακής, που για να τσοντάρει στη σύνταξη, έδερνε ύποπτους στα κρατητήρια της περιοχής.
Και καθόταν σε τιμητική θέση, δίπλα στους δασκάλους, οι οποίοι προσπαθούσαν να βγάλουν λόγους για την “Εθνοσωτήριον Επανάστασιν”…
Σε ΑΥΤΟ λοιπόν το Καθεστώς ανελευθερίας, ρουφιανιάς, νεποτισμού, διώξεων, απαγορεύσεων και αυθαιρεσίας, αντιτάχθηκαν οι φοιτητές εκείνης της εποχής. Αγωνίστηκαν να επανέλθει ο Κοινοβουλευτισμός και η Αστική Δημοκρατία στη χώρα μας, με τις αυτονόητες ελευθερίες που αυτό το περιβάλλον συνεπάγεται.
- ΔΕΝ αγωνίστηκαν για την επικράτηση Λαϊκής Δημοκρατίας.
- ΔΕΝ αγωνίστηκαν για ένα άλλο Πατερούλη-Κράτος, είχαν ήδη αυτό της Χούντας και δεν το γούσταραν.
- ΔΕΝ αγωνίστηκαν για να μπορούν να αυτοπροσδιορίζονται ως ανήκοντες σε 37 διαφορετικές ερωτικές αποχρώσεις.
- ΔΕΝ αγωνίστηκαν για την Παλαιστίνη, τη Νικαράγουα, το Ελ Σαλβαντόρ, το Βιετνάμ ή την Κορέα
Όλα αυτά υπήρξαν αιτήματα που “φυτεύτηκαν” εκ των υστέρων, από άτομα και κόμματα που καπέλωσαν τα ιδανικά εκείνων των παιδιών. Εκείνο που ζητούσαν τα ίδια, ήταν να έχουν την ελευθερία να προσδιορίζονται όπως ήθελαν και να ονειρεύονται όπως ήθελε η ψυχούλα τους.
- Θα έπρεπε όμως να βλέπετε ΣΗΜΕΡΑ, με ποιο τρόπο κάθε θέμα που απασχολεί την ελεύθερη Κοινωνία μας, καπελώνεται από τους ίδιους και τους ίδιους ιδεοληπτικούς μπαγλαμάδες.
- Αντί να υπάρχει πια ΔΙΑΛΟΓΟΣ για τη συναίνεση προς κάτι καλύτερο, υπάρχουν κραυγές, ρεκάσματα, βλακώδεις κατηγορίες και προσπάθεια να πληγούν όλοι αυτοί οι Θεσμοί (Δικαιοσύνη, Κοινοβούλιο, Εκλογές) για τους οποίους εκείνα τα παιδιά αγωνίστηκαν.
Και ΚΑΝΕΝΑ από εκείνα τα παιδιά δεν ανέμισε κάποια κομματική σημαία μέσα στο Πολυτεχνείο. Μόνο την Ελληνική, που παρά την καταπίεση, αγαπούσε και σεβόταν.
Φωνάζετε για “Χούντα Κούλη”, αλλά θα ήθελα, μονάχα για 10 μέρες, να προσπαθούσατε να επιβάλλετε τον φασισμό σας και την αυθαιρεσία σας, σε καθεστώς πραγματικής Χούντας.
- Τότε θα εκτιμούσατε τη διαφορά. Θα σας τη θύμιζε το γκλομπ από οξυά με τη μολύβδινη “ψίχα” των αστυφυλάκων και όχι το λαστιχένιο που χρησιμοποιούν σήμερα τα ΜΑΤ…. Και φυσικά, η επακόλουθη δίκη σας στο Διαρκες Στρατοδικείο.
Τέλος για φέτος…. και του χρόνου!
ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΠΟΣ
Ακολουθήστε το 
στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσειςΔείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, στο
