ΕΝΑ ΒΡΑΔΥ ΚΥΡΙΑΚΗΣ… Tαξιδεύω αεροπορικώς από Μυτιλήνη Αθήνα (του Παύλου Α. Στράνα)

ΕΝΑ ΒΡΑΔΥ ΚΥΡΙΑΚΗΣ…
του Παύλου Α. Στράνα
Κυριακή βράδυ, ταξιδεύω αεροπορικώς από Μυτιλήνη Αθήνα.

  • Αεροδρόμιο Μυτιλήνης, fraport, ανακαινισμένο πλήρως υλικοτεχνικά άψογο, τουαλέτες
    πεντακάθαρες. Κάθομαι σε ένα μπαρ του αεροδρομίου.
    Ένα μπουκαλάκι αναψυκτικό κόκα, και ένα μικρό νερό 5,5, ευρώ!!!

Έχω ξεχάσει ένα πάρω μάσκα, και ζητάω να πάρω από τα μαγαζιά του αεροδρομίου..
Οι μάσκες άγνωστες, όλα τα μαγαζιά, ντιούτι φρη, κανονικά, υπηρεσίες αεροδρομίου
υπεύθυνοι, πουθενά δεν μπόρεσα να βρω μία μάσκα.

  • Τέλος πάντων, ανοίγει η Πύλη, μπαίνουμε στο λεωφορείο, περιμένοντας να ξεκινήσει για το αεροπλάνο. Ο κλιματισμός του λεωφορείου κλειστός, πρώτο ίδρωμα. Μπαίνουμε στο αεροπλάνο. Ζέστη αφόρητη, ρωτάω την αεροσυνοδό γιατί δεν δουλεύει ο
    κλιματισμός.

– Όταν είναι σβηστοί οι κινητήρες του αεροπλάνου, παίρνουμε τον κλιματισμό από την
μονάδα του αεροδρομίου, αλλά αυτό το αεροδρόμιο δεν έχει μονάδα κλιματισμού.
(προφανώς, εννοούσε υποδομή για να παρέχει κλιματισμό στα αεροπλάνα όταν είναι εν
στάσει). Δεύτερο ίδρωμα.

  • Φτάνουμε Αθήνα, αγορά εισιτηρίου για το λεωφορείο Χ95 προς Σύνταγμα. Έρχεται το
    λεωφορείο, γεμίζει ασφυκτικά σε ένα λεπτό, τρίτο ίδρωμα ευτυχώς ελαφρότερο, γιατί ο
    κλιματισμός δούλευε, αλλά οι ….σαρδέλες ζεσταινόμαστε.

Ρωτάω τον ελεγκτή, γιατί δεν φεύγουμε, μου λέει αναχωρούμε κάθε τέταρτο, θα φύγουμε
σε δώδεκα λεπτά, μα του λέω δεν χωράει άλλους, δεν μπαίνουν άλλοι, τι νόημα έχει η
αναμονή, μου πετάει ένα «δεν είμαι εγώ για τις αναχωρήσεις», και αποβιβάζεται.

  • Φτάνουμε Σύνταγμα, στην κάτω πλευρά σταματημένα πέντε ταξί σβησμένα φώτα, και οι
    οδηγοί απ έξω κουβεντιάζουν, ο κόσμος ψάχνει για ταξί, αλλά αυτοί ενδιαφέρονται μόνο
    όταν δουν ξένο με βαλίτσες.

Βρίσκω ένα περαστικό ταξί. Με ρωτάει που πηγαίνω, τον βόλεψε φαίνεται ο προορισμός
μου, περάστε μου λέει.

  • Στο δρόμο του λέω δεν έπρεπε να στρίψετε εδώ, δεν μου το είπατε μου λέει, και σε μία
    δεύτερη ερώτηση μήπως περάσουμε την έξοδο που θα βγαίναμε, μου λέει υποτιμητικά,
    «έπρεπε να μη σε πάρω να δούμε αν θα σε έπαιρνε κανένας» επιβεβαιώνοντας της ύπαρξη των λόμπι ΚΑΙ στο Σύνταγμα.

Φτάνοντας σπίτι μου, σκεφτόμουν πως και δεν αντιδρά κάποιος άλλος… Υστερα όμως
σκέφτηκα ότι άνθρωποι που ψηφίζουν, ή επενδύουν σε μετοχές με ένα συγκεκριμένο
τρόπο, δύσκολα μπορούν να τον αλλάξουν στην καθημερινότητα.

Όποιος θέλει καταλαβαίνει…

Π.Α.Σ

Ακολουθήστε το στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, στο