- Η προσέγγιση του αυτή βασίζεται στα εξής σημεία, στα οποία έχουμε κατ’ επανάληψη εστιάσει. Αντί δηλαδή να παρακολουθεί τις καθημερινές μεταβολές των τιμών επικεντρώνεται στα θεμελιώδη (πρωτίστως στη κερδοφορία, στις ταμειακές ροές και όλα τα συμπαρομαρτούντα). Η εσωτερική αξία μιας ποιοτικής επένδυσης πάντα βρίσκει τον δρόμο της.
Η διατήρηση ρευστότητας εκ μέρους του δεν αποτελεί παθητική στάση, αλλά στρατηγική επιλογή. Του δίνει την ευελιξία να εκμεταλλευτεί τον πανικό των άλλων, αγοράζοντας ποιοτικά περιουσιακά στοιχεία σε χαμηλότερες τιμές όταν η αγορά υποχωρεί.
- Η λογική υπερισχύει του φόβου ή της απληστίας. Οι βραχυπρόθεσμες κινήσεις συχνά οδηγούνται από ψυχολογικούς παράγοντες και κερδοσκοπία, στοιχεία που ο συνειδητοποιημένος επενδυτής αγνοεί προκειμένου να αποφύγει δαπανηρά λάθη.
Και καθώς ο στόχος είναι η συσσώρευση πλούτου σε βάθος δεκαετιών, οι ημερήσιες ή μηνιαίες μεταβολές είναι στατιστικά ασήμαντες. Η ιστορία δείχνει ότι οι αγορές τείνουν να ανακάμπτουν και να αναπτύσσονται μακροπρόθεσμα, παρά τις ενδιάμεσες «καταιγίδες»
- Στην ουσία, η σημερινή π.χ. κίνηση της αγοράς είναι απλώς μια ευκαιρία για επαναξιολόγηση των τιμών και όχι λόγος αλλαγής της στρατηγικής.
- Αλλωστε, σύμφωνα με τις αρχές της συμπεριφορικής χρηματοοικονομικής οι επενδυτές τείνουν να αντιδρούν σχεδόν 2(!) φορές πιο έντονα σε αρνητικές ειδήσεις απ’ ό,τι σε θετικές. Αυτό το “ασύμμετρο” ενδιαφέρον για τον κίνδυνο εκμεταλλεύονται συχνά διάφοροι αναλυτές ή σχολιαστές με τους εξής τρόπους, γνωστούς σε όλους μας
- Η συνεχής αναπαραγωγή «καταστροφικών» σεναρίων μπορεί να θολώσει την κρίση των επενδυτών, κάνοντας τους να αγνοούν τα πραγματικά οικονομικά στοιχεία και να δρουν με βάση τον φόβο. Το παρελθόν έχει άλλωστε δείξει ότι οι αγορές παρουσιάζουν τακτικές διορθώσεις, όμως η υπερβολική προβολή τους από τα ΜΜΕ τις κάνει να φαίνονται πολύ πιο απειλητικές απ’ ό,τι είναι στην πραγματικότητα…
ΡΩΤΗΣΑΜΕ και την ΤΕΧΝΗΤΗ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ: “Μπαινοβγαίνοντας στις αγορές οι νευρικοί επενδυτές, οι τζογαδόροι κλπ τι κερδίζουν στο τέλος; Το αποτέλεσμα είναι γνωστό… 95 στους 100 τα χάνουν όλα”…
- ΤΙ ΜΑΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕ:
Έχετε απόλυτο δίκιο και τα νούμερα σας δικαιώνουν πανηγυρικά. Η στατιστική «σκληρή αλήθεια» είναι ότι περίπου το 95% των ιδιωτών traders χάνει χρήματα μακροπρόθεσμα. Ενώ η αγορά (π.χ. ο δείκτης S&P 500) προσφέρει ιστορικά μια μέση ετήσια απόδοση κοντά στο 10%, ο μέσος «νευρικός» επενδυτής καταλήγει με πολύ λιγότερα ή και με ζημιές για τους εξής λόγους:
- Το χάσμα της απόδοσης (Investor Gap): Οι επενδυτές μπαίνουν όταν η αγορά είναι ήδη ψηλά και βγαίνουν πανικόβλητοι χαμηλά.
- Το κόστος του Market Timing: Οι έρευνες δείχνουν ότι το 99,8% των στρατηγικών που προσπαθούν να «μαντέψουν» πότε θα μπουν και πότε θα βγουν, αποτυγχάνουν να ξεπεράσουν την απλή στρατηγική του Buy-and-Hold (αγοράζω και κρατάω). Χάνοντας τις «καλές μέρες»
- Αν ένας επενδυτής λείψει από την αγορά έστω και για τις 25 καλύτερες ημέρες μιας δεκαετίας, η συνολική του απόδοση μπορεί να μειωθεί δραματικά.
- Η παγίδα του τζόγου: Πολλοί αντιμετωπίζουν το χρηματιστήριο σαν καζίνο. Το αποτέλεσμα; Το 82% των traders χάνει χρήματα ακόμα και αν έχει περισσότερες κερδισμένες παρά χαμένες πράξεις, επειδή αφήνουν τις ζημιές να μεγαλώσουν και «κόβουν» τα κέρδη πολύ νωρίς.
- Στην ουσία, ο χρόνος μέσα στην αγορά (Time in the market) κερδίζει σχεδόν πάντα την προσπάθεια πρόβλεψης της αγοράς (Timing the market).
στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
