Του Γεωργίου Ι. Μάτσου*
Ιούνιος 2025: Ο Κυριάκος Μητσοτάκης ‘κυνηγά’ αμήχανα τον Τραμπ στη σύνοδο του ΝΑΤΟ. Αυτός δεν του ρίχνει ούτε ένα βλέμμα. Η περιφρόνηση που εισέπραξε τότε ο πρωθυπουργός ερμηνεύτηκε – δικαιολογημένα – ως ήττα της Ελλάδας.
Δεκέμβριος 2025: Η εκλογή Πιερρακάκη στην προεδρία του Eurogroup ερμηνεύεται – εξίσου δικαιολογημένα – ως επιτυχία της Ελλάδας.
Άλλαξε κάτι από Ιούνιο έως Δεκέμβριο; Απολύτως τίποτε. Η δε επιτυχία πιστώνεται αναμφίβολα στον πρωθυπουργό. Στον αντικυβερνητικό τύπο υποστηρίχθηκε η εκλογή Πιερρακάκη ως επιτυχία του τελευταίου, όχι του πρωθυπουργού. Τούτο όμως ουδόλως ισχύει: Η εκλογή Πιερρακάκη είναι η αντίστροφη όψη του νομίσματος της περιφρόνησης που εισέπραξε ο Μητσοτάκης από τον Τραμπ τον Ιούνιο.
Ο προσεκτικός παρατηρητής των διεθνών εξελίξεων διαπιστώνει ότι οι διακρατικές σχέσεις “αποεθνοποιούνται” διαρκώς. Παράδειγμα η Τσεχία: Μάρτιο 2024 αναλάμβανε μεγάλη διεθνή πρωτοβουλία για την αγορά 800.000 βλημάτων πυροβολικού για την Ουκρανία. Υπό τον νέο πρωθυπουργό, Αντρέι Μπάμπις, η Τσεχία παύει κάθε χρηματοδότηση προς την Ουκρανία. Η Τσεχία λοιπόν ως έθνος υποστηρίζει την Ουκρανία ή όχι;
Ακόμη περισσότερο για τις ΗΠΑ: Υπό τον Μπάιντεν υποστήριζαν καθαρά την Ουκρανία. Υπό τον Τραμπ διακόπηκε η παροχή δωρεάν όπλων και η χρηματοδότηση της ηρωικά αγωνιζόμενης χώρας. Το εθνικό συμφέρον των ΗΠΑ είναι με την Ουκρανία ή όχι; Άλλο εθνικό συμφέρον έχουν οι ΗΠΑ υπό τον Μπάιντεν και άλλο υπό τον Τραμπ; Και άλλο υπό τον επόμενο Δημοκρατικό πρόεδρο;
Αντίστοιχα ζητήματα θα ετίθεντο για τη Γερμανία, εάν αναλάμβανε τη διακυβέρνηση η AfD. Ομοίως για τη Γαλλία, εάν κυβερνούσε το Front National.
Στον πλανήτη υπάρχουν πλέον δύο υπερεθνικά στρατόπεδα. Σε αυτά μετέχουν πολιτικοί, ακαδημαϊκοί, επιχειρηματίες με πολιτική δράση (Μασκ, Σόρος οι χαρακτηριστικότεροι), το δε εκλογικό σώμα διαιρείται οριζοντίως, εν μέρει και διακομματικά (χαρακτηριστικές οι αποκλίσεις του Ρεπουμπλικανού Lindsey Graham και της Δημοκρατικής Tulsi Gabbard στις ΗΠΑ).
Ο πόλεμος Ουκρανίας – Ρωσίας αποτελεί χαρακτηριστική αντίθεση των δύο στρατοπέδων. Επίσης, η λαθρομετανάστευση. Το ένα στρατόπεδο την αποστρέφεται, το άλλο την ανέχεται, αν δεν την ενθαρρύνει. Επίσης, η πράσινη ενέργεια. Το στρατόπεδο Τραμπ διακηρύσσει “drill, baby, drill”. Το αντίπαλο στρατόπεδο προωθεί ολοκληρωτική απεξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα. Κλπ.
*Δ.Ν., Δικηγόρος
Διαβάστε τη συνέχεια εδώ:
στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
