Η επενδυτική ωριμότητα συμβαδίζει με το ήθος και την ψυχραιμία, όχι με τη χαιρεκακία. Στον κόσμο των επενδύσεων, η ειρωνεία και ο χλευασμός για τις απώλειες των άλλων είναι συνήθως δείγματα ανασφάλειας ή έλλειψης εμπειρίας. Ένας σωστός επενδυτής γνωρίζει ότι η αγορά είναι ένας “δάσκαλος” που δεν χαρίζεται σε κανέναν.
- Ο τροχός γυρίζει, και όποιος σήμερα γελάει με την αποτυχία του άλλου, αύριο μπορεί να βρεθεί στην ίδια θέση λόγω μιας απρόβλεπτης μεταβολής. Η εστίαση πρέπει να είναι στο πλάνο, όχι στο “θόρυβο.
Ο χρόνος που ξοδεύει κανείς για να ειρωνευτεί, είναι χρόνος που χάνει από την ανάλυση της δικής του στρατηγικής. Οι υγιείς επενδυτικές κοινότητες βασίζονται στην ανταλλαγή επιχειρημάτων και όχι στις προσωπικές επιθέσεις. Η επιτυχία στις αγορές απαιτεί πειθαρχία και ενσυναίσθηση.
- Η «φαγωμάρα» στα “επενδυτικά” forums και στα social media δεν είναι απλώς ενοχλητική, αλλά αποτελεί ένα ψυχολογικό φαινόμενο που συχνά βλάπτει τις ίδιες τις επενδυτικές αποφάσεις.
Αυτή η τοξικότητα τροφοδοτείται από συγκεκριμένους παράγοντες. Πολλοί χρήστες εγκλωβίζονται σε echo chambers όπου επιζητούν μόνο πληροφορίες που επιβεβαιώνουν τις απόψεις τους και επιτίθενται με ειρωνεία σε οτιδήποτε αντίθετο.
- Η ένταση της αγοράς μεταφέρεται συχνά ως επιθετικότητα προς άλλους χρήστες. Η ανωνυμία του διαδικτύου ενισχύει την ψευδαίσθηση ότι «τα ξέρω όλα». Όταν οι προβλέψεις κάποιου αποτυγχάνουν, η άμυνα του είναι συχνά ο χλευασμός εκείνων που «πέτυχαν», για να μειώσει τη δική του απογοήτευση.
Τα social media έχουν δημιουργήσει μια κουλτούρα όπου τα κέρδη ταυτίζονται με την ευφυΐα και οι ζημιές με την αποτυχία του χαρακτήρα, οδηγώντας σε τοξικές συγκρίσεις. Πολλοί έμπειροι επενδυτές επιλέγουν να απομακρυνθούν από τα forums για να διατηρήσουν την ψυχραιμία και την καθαρή τους κρίση.
- Πολλοί χρησιμοποιούν το χρηματιστήριο όχι ως εργαλείο πλούτου, αλλά ως πεδίο επιβεβαίωσης. Η ανάγκη για ανωτερότητα μετατρέπει την επένδυση σε «παιχνίδι εξουσίας».
Η ανωνυμία των forums επιτρέπει σε πολλούς να χτίζουν μια περσόνα αυθεντίας. Όταν ειρωνεύονται, προσπαθούν να πείσουν τους άλλους (και κυρίως τον εαυτό τους) ότι κατέχουν μια «κρυφή γνώση» που οι υπόλοιποι στερούνται.
- Συχνά, αυτοί που ξέρουν τα λιγότερα είναι εκείνοι που φωνάζουν περισσότερο. Οι άνθρωποι με περιορισμένες γνώσεις τείνουν να υπερεκτιμούν τις ικανότητές τους και να υποτιμούν τους άλλους. Για να νιώσουν «νικητές», πρέπει να βλέπουν «χαμένους». Αν κάποιος έχασε χρήματα, ο ειρωνικός σχολιαστής νιώθει αυτόματα πιο έξυπνος, ακόμα κι αν η δική του στρατηγική είναι απλώς θέμα τύχης.
Ο πραγματικά επιτυχημένος επενδυτής είναι συνήθως ταπεινός, γιατί ξέρει ότι η αγορά μπορεί να τον ταπεινώσει ανά πάσα στιγμή. Η αλαζονεία είναι ο προάγγελος της μεγάλης ζημιάς.
Στην Ευφορία κυριαρχεί η αλαζονεία. Επειδή «ανεβαίνουν και οι πέτρες», όλοι νιώθουν ιδιοφυΐες. Η ειρωνεία στρέφεται κατά των συντηρητικών επενδυτών που προειδοποιούν για κινδύνους. Τους αποκαλούν «δεινόσαυρους» ή «φοβισμένους», γιατί το εγώ των «νέων ειδικών» έχει φουσκώσει όσο και η φούσκα της αγοράς.
- Στην Πτώση βγαίνει η χαιρεκακία εκείνων που έμειναν έξω ή πόνταραν στην πτώση και που επιτίθενται με ειρωνεία σε όσους χάνουν χρήματα για να επιβεβαιώσουν την «ανωτερότητα» της πρόβλεψής τους. Είναι η στιγμή του «στα ‘λεγα εγώ», που είναι η πιο τοξική φράση στα … επενδυτικά φόρουμ.
Και στις δύο περιπτώσεις, ο στόχος δεν είναι η μάθηση, αλλά η κοινωνική επικράτηση εις βάρος του άλλου.
- Το συναίσθημα της αγοράς συχνά θολώνει την κρίση και η τοξικότητα στα social media είναι ο καθρέφτης αυτής της θολούρας. Ο σωστός επενδυτής ξέρει ότι η αγορά είναι μαραθώνιος, όχι διαγωνισμός εξυπνάδας στο FB ή στο “Χ” ή και στα τόσα άλλα ιδιωτικά forums…
στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
