Του Δρα Αλέξανδρου Δρίβα*
Ο ρωσοουκρανικός πόλεμος βρίσκεται σε ένα στάδιο που φαίνεται να είναι το πιο κρίσιμο μετά από αυτό των πρώτων ημερών του ξεσπάσματος του πολέμου. Τότε, όλος ο κόσμος ανησυχούσε για πιθανότητα χρήσης πυρηνικών όπλων από την πλευρά της Ρωσίας. Τα πιο ισχυρά πακέτα κυρώσεων που επιβλήθηκαν στη Ρωσία, επιβλήθηκαν εκείνη την περίοδο με τη Ρωσία (όταν βγήκε και από το SWIFT) να απαντά προφητικά πως “θα απαντήσουμε ασύμμετρα”.
Η απροετοίμαστη Ε.Ε. βίωσε τις συνέπειες της άγνοιας της εξέλιξης του πολέμου και η Ρωσία έδειξε κατά παράδοξο τρόπο, οτι ήταν πιο αποτελεσματική στην αντιμετώπιση της Ευρώπης ενώ ο πόλεμος στην Ουκρανία θέριευε. Η Ουκρανία, όπως και η Κορεατική Χερσόνησος, αποτελούν τα ζωντανά χρονοντούλαπα της ψυχροπολεμικής περιόδου. Αυτός είναι και ένας λόγος που η νέα μόδα και μανία στην Ε.Ε. είναι να δημιουργηθεί ένα ψυχροπολεμικό κλίμα εναντίον της Ρωσίας, μέσω του υπερεξοπλισμού της Ευρώπης. Το θέμα δεν είναι αν είναι δίκαιο ή όχι, όμορφο ή άσχημο. Το θέμα είναι αν αυτό γίνεται.
Η λογική του ρωσοουκρανικού πολέμου
Ο αείμνηστος Μπρεζίνσκι έγραφε πως “Η Ρωσία με την Ουκρανία είναι αυτοκρατορία, χωρίς αυτήν, είναι τίποτε.”. Το κακό είναι οτι αυτό το γνώριζαν και οι Ρώσοι. Η μείωση της ρωσικής επιρροής στην Ανατολική Ευρώπη μετά τις μαζικές εισδοχές των πρώην σοβιετικών δορυφόρων στις ευρωατλαντικές δομές, κατέστησε για τη Ρωσία αναγκαίες πέντε συνθήκες: Πρώτον, τον έλεγχο του Καυκάσου που θα επέτρεπε τον έλεγχο της ανατολικής Μαύρης Θάλασσας (Βλ. πόλεμος Ρωσίας-Γεωργίας το 2007). Δεύτερον, την διατήρηση μιας επιρροής στη Μολδαβία ώστε Βουλγαρία και Ρουμανία να μην συνθέτουν νατοϊκό μονοπώλιο στη δυτική Μαύρη Θάλασσα. Τρίτον, τη διατήρηση της Λευκορωσίας ως ρωσικού δορυφόρου. Τέταρτον, τη διατήρηση και μετατροπή του Καλίνιγκραντ ως ρωσικής βάσης. Πέμπτον, τον έλεγχο της Ουκρανίας.
Είναι πιθανό πως αν η διάλυση της Γιουγκοσλαβίας δεν είχε οδηγήσει τα κράτη που προέκυψαν από αυτήν στην αγκαλιά του ΝΑΤΟ, να υπήρχαν πιο χαλαρές γεωστρατηγικές επιταγές για τη Μόσχα. Όμως η δημιουργία μιας περίκλειστης και περικυκλωμένης Σερβίας, οδήγησε τη Μόσχα στο να επικεντρωθεί στα ανατολικά της Ευρώπης.
*Διδάκτωρ Διεθνών Σχέσεων Παντείου Πανεπιστημίου
Διαβάστε τη συνέχεια εδώ:
στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
