Της συντακτικής ομάδας του Bloomberg
Καθώς η Ευρωπαϊκή Ένωση γερνάει, εξαρτάται όλο και περισσότερο από τη μετανάστευση για να υποστηρίξει τις οικονομίες της. Δυστυχώς, η αδυναμία της Ένωσης να διαχειριστεί αυτές τις ροές παραμορφώνει την πολιτική της. Αν δεν καταφέρει να δημιουργήσει ένα καλύτερο σύστημα, ένα σύστημα που θα συνδυάζει αξιόπιστους συνοριακούς ελέγχους με οικονομικές ευκαιρίες, κινδυνεύει να γνωρίσει περαιτέρω παρακμή και διάσπαση.
Κάθε χρόνο, η ΕΕ χάνει περίπου ένα εκατομμύριο άτομα σε ηλικία εργασίας. Σε 22 από τα 27 κράτη μέλη της, ο ενεργός πληθυσμός θα συρρικνωθεί έως το 2050. Από το 2019 έως το 2023, σχεδόν τα δύο τρίτα των νέων θέσεων εργασίας καλύφθηκαν από πολίτες εκτός ΕΕ. Αυτή η αύξηση έχει δημιουργήσει σημαντικές πιέσεις, τόσο πρακτικές όσο και πολιτικές.
Οι χώρες πρώτης γραμμής του Νότου και οι πλούσιες χώρες του Βορρά έχουν δεχτεί τεράστιες ροές μεταναστών από τη δεκαετία του 1990. Η προσφυγική κρίση που ξεκίνησε το 2015, με την άφιξη περισσότερων από 1 εκατ. μεταναστών, κυρίως από το Αφγανιστάν, το Ιράκ και τη Συρία, ανέδειξε τις αδυναμίες των συντονιστικών προσπαθειών της ΕΕ και προκάλεσε μια μακροχρόνια αντίδραση. Εκατομμύρια εκτοπισμένοι Ουκρανοί έχουν επιτείνει την πίεση από το 2022.
Αν και πρόκειται για μεγάλες αυξήσεις, η απορρόφηση τέτοιων αριθμών θα έπρεπε να είναι εφικτή για ένα πλούσιο μπλοκ 450 εκατομμυρίων ανθρώπων. Ωστόσο, η δυσλειτουργία της ΕΕ έχει καταστήσει το έργο αυτό πιο δύσκολο από ό,τι θα έπρεπε. Τρεις αποτυχίες ξεχωρίζουν.
Διαβάστε τη συνέχεια εδώ:
στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
