Η Κίνα εμφανίζεται απρόθυμη να στηρίξει έμπρακτα το Ιράν, την ώρα που οι ΗΠΑ και το Ισραήλ χτυπούν τον στενότερο εταίρο του Πεκίνου στη Μέση Ανατολή και καλούν ανοιχτά σε ανατροπή του καθεστώτος στην Τεχεράνη.
Την ίδια στιγμή, η κινεζική ηγεσία επιχειρεί να παρουσιαστεί ως πυλώνας σταθερότητας, ζυγίζοντας τις ενεργειακές της ανάγκες, τις επενδύσεις στον Κόλπο και τη μεγάλη γεωπολιτική αντιπαράθεση με την Ουάσινγκτον.
- Παρά τις οργισμένες καταγγελίες του Πεκίνου για τις επιθέσεις ΗΠΑ και Ισραήλ, η στήριξη προς το Ιράν παραμένει ως τώρα κυρίως ρητορική. Ο Κινέζος υπουργός Εξωτερικών Γουάνγκ Γι χαρακτήρισε «απαράδεκτες» τις επιθέσεις εν μέσω διαπραγματεύσεων και κατήγγειλε τη «δολοφονία ηγέτη κυρίαρχης χώρας» και τις εκκλήσεις για αλλαγή καθεστώτος, διαβεβαιώνοντας ότι η Κίνα υποστηρίζει την ιρανική «κυριαρχία, ασφάλεια, εδαφική ακεραιότητα και εθνική αξιοπρέπεια».
Πέρα από τις δηλώσεις και τις τηλεφωνικές επικοινωνίες με την Τεχεράνη, όμως, το Πεκίνο αποφεύγει κάθε κίνηση που θα μπορούσε να το εμπλέξει στρατιωτικά ή να το φέρει σε ευθεία σύγκρουση με τις ΗΠΑ και τους συμμάχους τους.
- Αναλυτές εκτιμούν ότι η Κίνα επιλέγει να μείνει στο περιθώριο της σύγκρουσης, προβάλλοντας την εικόνα του «υπερασπιστή της διεθνούς τάξης» και προετοιμαζόμενη να συνεργαστεί με όποια ηγεσία προκύψει στο Ιράν μετά τον πόλεμο.
Το μοτίβο θυμίζει τη συγκρατημένη στάση του Πεκίνου όταν ο αμερικανικός στρατός συνέλαβε τον Νικολάς Μαδούρο στη Βενεζουέλα, αλλά και την πιθανή στάση του σε ένα μελλοντικό σενάριο αμερικανικής δράσης κατά της Κούβας, μιας χώρας με την οποία η Κίνα περιγράφει τη σχέση της ως «αλυγιστή φιλία».
- Καθώς οι ΗΠΑ αποδομούν σταδιακά τους βασικούς γεωπολιτικούς εταίρους της Κίνας, από την Τεχεράνη ως το Καράκας, η φιλοδοξία του Σι Τζινπίνγκ να οικοδομήσει ένα μπλοκ «ομοϊδεατών» μέσω πρωτοβουλιών όπως η Global Security Initiative και η Global Development Initiative δέχεται σοβαρό πλήγμα.
Παρά την ένταξη του Ιράν στους BRICS το 2024 και στον Οργανισμό Συνεργασίας της Σαγκάης το 2023, η θεσμική αυτή «ομπρέλα» δεν προστάτευσε την Τεχεράνη από την αμερικανοϊσραηλινή εκστρατεία.
Όπως σημειώνει η οικονομολόγος Αλίσια Γκαρθία Ερέρο, η υπόσχεση μιας κινεζικής «εναλλακτικής» στο δυτικό σύστημα αποδεικνύεται κενή όταν ο εταίρος βρίσκεται πραγματικά σε ανάγκη:
- «H Κίνα δεν θα είναι εκεί αν τη χρειαστείς». Την ίδια ώρα, το Πεκίνο αντλεί ορισμένα στρατηγικά οφέλη: η Ουάσινγκτον πιέζει τα όρια της στρατιωτικής της ικανότητας και εξαντλεί αποθέματα πυρομαχικών που θα ήταν κρίσιμα σε μια μελλοντική αντιπαράθεση για την Ταϊβάν, ενώ αποκαλύπτει όπλα και τακτικές σε πραγματικό πεδίο μάχης.
στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
