Του Adrian Wooldridge
Τρία από τα φορέματα της Μάργκαρετ Θάτσερ, κλεισμένα σε γυάλινες βιτρίνες, και ένα stand καλούσαν του συμμετέχοντες στο συνέδριο του Συντηρητικού Κόμματος την περασμένη εβδομάδα να “ρωτήσουν τη Σιδηρά Κυρία” τη γνώμη της για τη σύγχρονη πολιτική. Ένα “φεστιβάλ Θάτσερ” στη γενέτειρά της, το Γκράνθαμ, όπου παρουσιάζεται το έργο “Margaret Thatcher Queen of Soho”. Ένα μεγάλο δείπνο στο Guildhall του Λονδίνου με οικοδεσπότες, μεταξύ άλλων, τον Μαρκ Θάτσερ και την Τζόαν Κόλινς: “Σε έναν κόσμο που αποζητά την πραγματική ηγεσία, αναβιώστε την κληρονομιά της Σιδηράς Κυρίας…”. Οι Βρετανοί κάνουν πραγματικά εντυπωσιακή δουλειά για να τιμήσουν τα 100ά γενέθλια της Θάτσερ, στις 15 Οκτωβρίου.
Χωρίς να θέλω να προσβάλω τη μνήμη της: Η Θάτσερ ήταν μια σπουδαία πρωθυπουργός, μαζί με τον Γουίλιαμ Γκλάντστοουν και τον Ουίνστον Τσόρτσιλ, και ο θατσερισμός ήταν μια αναγκαία απάντηση σε ένα σύνολο πιεστικών προβλημάτων. Αλλά ένας σοβαρός πολιτικός αξίζει και μια σοβαρή αξιολόγηση: Ήρθε η ώρα να αντιμετωπίσουμε το γεγονός ότι το Συντηρητικό Κόμμα στο οποίο αφιέρωσε τη ζωή της καταρρέει, ότι το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα έχει καταληφθεί από έναν αυταρχικό λαϊκιστή και ότι η ίδια η Θάτσερ φέρει κάποια ευθύνη γι’ αυτό. Πράγματι, υπήρξε πρωταγωνιστής στη μετατροπή του αγγλοσαξονικού συντηρητισμού σε ένα επαναστατικό πολιτικό δόγμα που μπορεί να κατέστρεψε τον ίδιο τον συντηρητισμό.
Η Θάτσερ αφιέρωσε την πολιτική της σταδιοδρομία στην ανατροπή της μεταπολεμικής πολιτικής συναίνεσης, με την έμφαση
Διαβάστε τη συνέχεια εδώ:






