Καστοριάδης: «Ο αρχαίος ελληνικός πολιτισμός είναι πολιτισμός ελευθερίας και αυτονομίας»

Το έργο του Κορνήλιου Καστοριάδη εμβαθύνει στην αλληλεπίδραση του φαντασιακού και του κοινωνικο-ιστορικού, τονίζοντας τη σημασία της ανθρώπινης δημιουργικότητας και την απρόβλεπτη φύση της κοινωνικής αλλαγής.

Ως ψυχαναλυτής, ο Καστοριάδης βασίστηκε στις φροϋδικές ιδέες για να αναπτύξει τις θεωρίες του σχετικά με τον ψυχισμό και τη σχέση του με την κοινωνία. Τα γραπτά του καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα θεμάτων, όπως η πολιτική φιλοσοφία, η ψυχανάλυση και η οντολογία. Η διανοητική κληρονομιά του Καστοριάδη παραμένει μέσα από τα επιδραστικά του γραπτά και τη δέσμευσή του να επανεξετάσει τα θεμέλια των ανθρώπινων κοινωνιών, ενθαρρύνοντας τα άτομα να συμμετέχουν ενεργά στη συνεχιζόμενη οικοδόμηση του κοινωνικού τους κόσμου.

Ο Κορνήλιος Καστοριάδης και ο έρωτας ως αφετηρία δημιουργίας Ο Κορνήλιος Καστοριάδης γεννήθηκε στις 11 Μαρτίου 1922 στην Κωνσταντινούπολη και απεβίωσε στις 26 Δεκεμβρίου 1997 στο Παρίσι. Από το 1945 διέμενε στο Παρίσι, όπου κατείχε θέσεις οικονομολόγου και εργάστηκε στον ΟΟΣΑ. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, έγραφε επίσης με διάφορα ψευδώνυμα, συνεισφέροντας κυρίως στο …

Ο Κορνήλιος Καστοριάδης και ο έρωτας ως αφετηρία δημιουργίας

Ο Κορνήλιος Καστοριάδης γεννήθηκε στις 11 Μαρτίου 1922 στην Κωνσταντινούπολη και απεβίωσε στις 26 Δεκεμβρίου 1997 στο Παρίσι. Από το 1945 διέμενε στο Παρίσι, όπου κατείχε θέσεις οικονομολόγου και εργάστηκε στον ΟΟΣΑ. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, έγραφε επίσης με διάφορα ψευδώνυμα, συνεισφέροντας κυρίως στο περιοδικό της ομάδας Socialisme ou barbarie, της οποίας ήταν μέλος. Ολοκλήρωσε τη θητεία του στον ΟΟΣΑ το 1970 και στη συνέχεια ακολούθησε καριέρα επαγγελματία ψυχαναλυτή από το 1973 και μετά. Το 1979 ανέλαβε καθήκοντα διευθυντή σπουδών στην EHESS (Ανώτατη Σχολή Κοινωνικών Επιστημών) στο Παρίσι. Ο Καστοριάδης είναι γνωστός για το έργο του «Η Φαντασιακή Θέσμιση της Κοινωνίας» και αναγνωρίζεται ως φιλόσοφος που έδωσε έμφαση στην έννοια της αυτονομίας.

Κορνήλιος Καστοριάδης: 11 αποφθέγματα που μας αφύπνισαν

1.Δεν φιλοσοφούμε για να σώσουμε την επανάσταση, αλλά για να σώσουμε τη σκέψη μας και τη συνοχή μας.

2.Η ιδέα ενός ιστορικού νόμου, εγγυητή μιας ιδανικής κοινωνίας, είναι ιδέα άγνωστη στους Έλληνες, όπως άγνωστος είναι ο μεσσιανισμός ή η δυνατότητα εξωκοσμικής φυγής. Η θεώρηση αυτή εμπνέει μια στάση, σύμφωνα με την οποία ό,τι είναι να γίνει, θα γίνει εδώ.

3. σύγχρονη κοινωνία είναι θεμελιωδώς άφρων.

4.Διανοούμενους θεωρώ όλους εκείνους που, ανεξάρτητα από το επάγγελμά τους, επιχειρούν να υπερβούν τη σφαίρα της ειδίκευσής τους και ενδιαφέρονται ενεργά για ό,τι συμβαίνει στην κοινωνία.

5.Η δημοκρατία δυτικού τύπου είναι φιλελεύθερη ολιγαρχία.

Καστοριάδη

6.Κανένας ομηρικός ήρωας, κανένας Έλληνας δεν θεωρεί εαυτόν ανάξιο σε σχέση με τους θεούς. Είναι μόνο πιο αδύναμος. Οι θεοί μπορεί να είναι πιο δυνατοί, αλλά δεν βρίσκονται κατ’ ουσίαν σε άλλο επίπεδο αξίας. Και φυσικά η οπτική αυτή έχει απελευθερωτικά αποτελέσματα για τη δράση και τη συνείδηση των ανθρώπων.

7.Ο κεντρικός λόγος της παιδείας σε μία δημοκρατική κοινωνία είναι αναμφισβήτητος. […] Και δεν μιλώ για την παιδεία που παρέχει το «Υπουργείο Παιδείας», ή εν πάση περιπτώσει όχι κυρίως γι’ αυτήν, ούτε για μια νιοστή «εκπαιδευτική μεταρρύθμιση», με τη οποία, υποτίθεται, θα προσεγγίζαμε περισσότερο τη δημοκρατία. Η παιδεία αρχίζει με τη γέννηση του ανθρώπου και τελειώνει με το θάνατό του. Συντελείται παντού και πάντα. Οι τοίχοι της πόλης, τα βιβλία, τα θεάματα, τα γεγονότα εκπαιδεύουν τους πολίτες – σήμερα δε κατά κύριο λόγο «παρεκπαιδεύουν».

8.Εκείνο που κυρίως καταναλώνουν σήμερα οι άνθρωποι είναι τη-λε-ό-ρα-ση. Και μέσα από την τηλεόραση καταναλώνουν, δι’ αντιπροσώπου, τη φαντασίωση μιας ζωής που θα ήταν λεφτά, σεξ, εξουσία και βία.

9.Ακόμα κι αν υποθέσουμε ότι μια δημοκρατία τέλεια, ολοκληρωμένη κ.λπ. μας πέφτει από τον ουρανό, είναι σίγουρο ότι δεν θα μπορέσει να επιζήσει περισσότερο από μερικά χρόνια, αν δεν δημιουργήσει τα άτομα που της αντιστοιχούν και που είναι, πρώτα και πάνω απ’ όλα, ικανά να την κάνουν να λειτουργήσει και να την αναπαραγάγουν. Δεν μπορεί να υπάρξει δημοκρατική κοινωνία χωρίς δημοκρατική παιδεία.

10.Για να υπάρξει πραγματική εκπαίδευση με την αυστηρή έννοια του όρου υπάρχει μια βασική προϋπόθεση: είναι ότι αυτή η εκπαιδευτική διαδικασία γίνεται αντικείμενο επένδυσης και πάθους και από τους εκπαιδευτές και από τους εκπαιδευόμενους και, για να το πω καθαρά, ότι αν δεν υπάρχει έρωτας μες στην εκπαίδευση δεν υπάρχει εκπαίδευση!

11.Εάν κάποιος κάτι μαθαίνει μέσα στο σχολείο είναι διότι, διαδοχικά, έναν καθηγητή σε κάποια τάξη – και στο πανεπιστήμιο ακόμη – τον ερωτεύεται και τον ερωτεύεται διότι βλέπει ότι αυτός ο ίδιος ο καθηγητής είναι ερωτευμένος με αυτό που διδάσκει.

Ακολουθεί η διάλεξη του Κορνήλιου Καστοριάδη στον Τριπόταμο Τήνου 20/08/1994.

Τα κεντρικά στοιχεία του Ελληνικού δράματος είναι, από τη μία μεριά, η τριπλή αναφορά που περιέχει για μας η παράδοση: αναφορά στους αρχαίους Έλληνες, αναφορά στο Βυζάντιο, αναφορά στην λαϊκή ζωή και κουλτούρα, όπως αυτή δημιουργήθηκε στους τελευταίους αιώνες του Βυζαντίου και κάτω από την Τουρκοκρατία.

11 αποφθέγματα του Κορνήλιου Καστοριάδη«Aν δεν υπάρχει έρωτας μες στην εκπαίδευση δεν υπάρχει εκπαίδευση»

Ακολουθήστε το στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, στο