Με ξενίζει η μπούργκα στην Αθήνα. Είμαι ακροδεξιός; (Του Σπύρου Δημητρέλη)

Πριν αρκετό καιρό βρισκόμουν στο αυτοκίνητο καθοδόν για τον Πειραιά. Σε ένα φανάρι κοντά στο λιμάνι, είδα το εξής θέαμα. Ένα άτομο, προφανώς γυναίκα, ήταν πλήρως καλυμμένη, από το κεφάλι έως και τα πόδια με ύφασμα έτσι ώστε να μην είναι ορατό ούτε ένα χιλιοστό από το σώμα της. Μαζί της ήταν και μερικά παιδιά. Φορούσε τη λεγόμενη μπούργκα. Το θέαμα με ξένισε. Ποιος είναι ο λόγος που ένας άνθρωπος στην Ευρώπη του 2020 κυκλοφορεί χωρίς να επιτρέπει να είναι ορατό ούτε ένα εκατοστό του προσώπου του; Το έχει αποφασίσει η ίδια η γυναίκα;

  • Έχει κάποιος το δικαίωμα, με βάση τις ευρωπαϊκές αξίες, να κυκλοφορεί στον δρόμο χωρίς να μπορεί κανείς να διακρίνει ποιος είναι; Έφερα την εμπειρία σε δημοσιογραφική παρέα. Οι πιο “φιλελεύθεροι” που κλίνουν πολιτικά προς την αριστερά υποστήριξαν ότι είναι δικαίωμα του καθενός να κυκλοφορεί στον δρόμο με όποιο ρούχο θέλει, αρκεί βέβαια να μην προκαλεί τη δημόσια αιδώ. Και η μπούργκα κάνει το διαμετρικά αντίθετο. Κρύβει πλήρως το γυναικείο σώμα και πρόσωπο. “Είναι η παράδοσή τους”, είπε με τόνο μια συνάδελφος. “Και πρέπει να τη σεβαστούμε”.

Άλλοι, πιο κοντά σε αυτό που λέμε κέντρο και δεξιά υποστήριξαν ότι εικόνες όπως αυτή που αντίκρισα δεν πρέπει να υπάρχουν στους ελληνικούς και τους ευρωπαϊκούς δρόμους. “Δεν μπορεί η Αθήνα να θυμίζει Καμπούλ”, είπε ένας άλλος συνάδελφος χαρακτηριστικά. “Η απόκρυψη των γυναικών από τη δημόσια θέα αποτελεί μόνο μια από τις παραβιάσεις του δικαιώματός της για ισότιμη συμμετοχή στην κοινωνία. Παντρεύονται αναγκαστικά από τα 13, δεν τις αφήνουν να πηγαίνουν σχολείο…”.

  • Η αλήθεια είναι ότι η εικόνα της μπούργκας στο κέντρο του Πειραιά με ξένισε. Και αναρωτήθηκα: μήπως είμαι ακροδεξιός;  Μήπως δεν πρέπει να ενοχλούμαι όταν βλέπω στη χώρα όπου γεννήθηκα και μεγάλωσα ανθρώπους άλλης θρησκείας να ζουν και να κυκλοφορούν με πολύ διαφορετικό τρόπο από αυτόν που έχω συνηθίσει; Είμαι βέβαιος ότι παρόμοιες απορίες έχουν και πολλοί άλλοι πολίτες, οι οποίοι στη ζωή τους δεν έχουν ψηφίσει ποτέ κάποιο από τα κατά καιρούς κόμματα της ακροδεξιάς.
  • Μάλιστα, τα εσωτερικά αυτά ερωτήματα υποβάλλονται συνήθως και με μια ενοχικότητα από μεσαίους και μετριοπαθείς σε όλα τους πολίτες. Ο λόγος; Έχοντας μεγαλώσει μέσα στη μεταπολίτευση με την έκρηξη κοινωνικού και πολιτικού εκδημοκρατισμού που, καλώς από όλες τις απόψεις, αυτή έφερε, υπάρχει ο φόβος, οτιδήποτε αμφισβητεί την αρχή της ανοχής στη διαφορετικότητα, να χαρακτηριστεί οπισθοδρομικό, συντηρητικό και ακραίο.

Ισχύουν, όμως, τα παραπάνω για τους μετανάστες και πρόσφυγες μουσουλμανικού θρησκεύματος που έρχονται στην Ευρώπη για να μείνουν; Είναι ανοχή στη διαφορετικότητα η μπούργκα; Είναι ανοχή στη διαφορετικότητα οι αναγκαστικοί γάμοι ανήλικων κοριτσιών; Είναι ανοχή στη διαφορετικότητα η ιδιαίτερη και σίγουρα μειωτική, σε σχέση με τις ευρωπαϊκές αξίες,  αντιμετώπιση του γυναικείου φύλου;

  • Οι σκέψεις αυτές γίνονται μερικές ημέρες μετά τη νίκη ενός ακόμη ακροδεξιού κόμματος σε ευρωπαϊκή χώρα. Στην Ολλανδία. Στη Γερμανία το AFD κερδίζει συνεχώς έδαφος, ενώ στη Γαλλία η Λεπέν, αν γίνονταν σήμερα προεδρικές εκλογές, είναι πολύ πιθανό να κέρδιζε. Τείνει να γίνει πρόβλημα στην Ευρώπη ότι τα mainstream πολιτικά κόμματα αρνούνται να συζητήσουν την ανασφάλεια και ανησυχία που προκαλείται σε μεσαίους πολίτες από το ζήτημα της μετανάστευσης.

Όσο αρνούνται να συζητήσουν αυτές τις ανησυχίες και τον προβληματισμό, τα ακραία και λαϊκιστικά κόμματα θα βρίσκουν περισσότερους ακροατές. Η Ευρώπη είναι αυτή που είναι σήμερα, δηλαδή ένας τόπος δημοφιλής και θελκτικός για να ζει κάποιος, επειδή οικοδομήθηκε πάνω στον σεβασμό των ανθρώπινων αξιών. Εκπτώσεις και ενοχική προσέγγιση στην προστασία και σεβασμό αυτών των αξιών θα έχουν μεσομακροπρόθεσμα πολύ αρνητικά αποτελέσματα για την ίδια την Ευρώπη…

https://www.capital.gr/arthra/3752839/me-xenizei-i-mpourgka-stin-athina-eimai-akrodexios/

Ακολουθήστε το στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, στο