Ο συγγραφέας είναι επικεφαλής επενδυτικός στρατηγικός στην Charles Schwab
Οι επενδυτές συχνά περιγράφουν το τρέχον περιβάλλον ως «αβέβαιο», αλλά αυτή η λέξη μπορεί να υποτιμά το πραγματικά διαφορετικό στοιχείο αυτού του κύκλου. Η αβεβαιότητα υποδηλώνει μια σειρά πιθανών αποτελεσμάτων γύρω από ένα σταθερό κέντρο. Αυτό που χαρακτηρίζει το σημερινό περιβάλλον στις ΗΠΑ, και πιθανώς μεγάλο μέρος του 2026, είναι κάτι πιο επίμονο και, κατά περιόδους, πιο αποσταθεροποιητικό: η «αστάθεια».
Η αστάθεια δεν αφορά έναν μεμονωμένο επικείμενο κίνδυνο (συμπεριλαμβανομένης της γεωπολιτικής) ή ένα δυαδικό αποτέλεσμα. Αντικατοπτρίζει ένα περιβάλλον στο οποίο οι σχέσεις στις οποίες βασίζονται οι επενδυτές, μεταξύ πληθωρισμού και ανάπτυξης, εργασίας και κατανάλωσης, πολιτικής και αγορών, μεταβάλλονται συνεχώς. Αυτή η αστάθεια, και όχι ένα σαφές σήμα ύφεσης ή άνθησης, είναι ένα καθοριστικό χαρακτηριστικό του τρέχοντος κύκλου.
Το μήνυμα που προκύπτει από αυτό δεν είναι ότι οι μετοχές είναι έτοιμες να καταρρεύσουν, ούτε ότι ο δρόμος μπροστά είναι ομαλός. Αντίθετα, η αγορά κινείται σε ένα καθεστώς στο οποίο η ηγεσία της χρηματιστηριακής αγοράς εναλλάσσεται πιο συχνά και οι αποδόσεις κυριαρχούνται από τη διασπορά μεταξύ τομέων, στυλ και ακόμη και εταιρειών εντός του ίδιου κλάδου. Η αστάθεια τείνει επίσης να παράγει υψηλότερη μεταβλητότητα, όχι απαραίτητα από κρίσεις, αλλά από τη συνεχή ανατιμολόγηση των προσδοκιών.
Ίσως το πιο σαφές παράδειγμα αστάθειας είναι ο πληθωρισμός, ο οποίος παραμένει επίμονα πάνω από τον στόχο του 2% της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ. Αυτό που ξεκίνησε ως σοκ που προκλήθηκε από την προσφορά έχει εξελιχθεί σε κάτι πιο προσανατολισμένο στη ζήτηση — και το τελευταίο έχει την τάση να παραμένει.
Η εμπορική πολιτική προσθέτει ένα επιπλέον επίπεδο αστάθειας. Τώρα που έχουν ενσωματωθεί στο πλαίσιο πολιτικής, οι υψηλότεροι δασμοί λειτουργούν λιγότερο ως εφάπαξ αυξήσεις τιμών και περισσότερο ως μόνιμες αυξήσεις στο κόστος της οικονομίας. Αυτό έχει σημασία για τα περιθώρια κέρδους, τις τιμές καταναλωτή και, τελικά, τη νομισματική πολιτική.
Τα πράγματα περιπλέκονται περαιτέρω από τον αυξανόμενο σκεπτικισμό γύρω από τα ίδια τα στοιχεία για τον πληθωρισμό. Οι μεθοδολογικές αλλαγές και το αυξανόμενο μερίδιο των τεκμαρτών τιμών στις εκθέσεις για τον πληθωρισμό μπορεί να μην στρεβλώνουν ουσιαστικά την τάση, αλλά επηρεάζουν την εμπιστοσύνη των νοικοκυριών, των επενδυτών και των υπευθύνων χάραξης πολιτικής. Η αντίληψη έχει σημασία, ειδικά όταν η ψυχολογία του πληθωρισμού είναι ήδη ευάλωτη.
Η αγορά εργασίας παρουσιάζει μια παρόμοια ανομοιογενή εικόνα. Η συνολική αύξηση της απασχόλησης παρέμεινε θετική, αλλά κάτω από την επιφάνεια υπάρχουν σαφείς αποκλίσεις. Οι μεγάλες επιχειρήσεις συνεχίζουν να προσλαμβάνουν, ενώ οι μικρότερες επιχειρήσεις δείχνουν αυξανόμενη προσοχή. Η αύξηση των μισθών στηρίζει την κατανάλωση, αλλά οι πιέσεις στην οικονομική προσιτότητα, από τη στέγαση έως τα είδη πρώτης ανάγκης, γίνονται όλο και πιο ορατές.
Αυτές οι αποκλίσεις έχουν σημασία, διότι αμφισβητούν τις απλές αφηγήσεις. Η αμερικανική οικονομία δεν είναι ομοιόμορφα ισχυρή, ούτε ομοιόμορφα αδύναμη. Είναι άνιση, και οι άνισες οικονομίες τείνουν να παράγουν άνισα αποτελέσματα στην αγορά. Για την Fed, αυτό δημιουργεί μια δυσάρεστη πολιτική πορεία: αν σφίξει υπερβολικά, κινδυνεύει να βλάψει τα πιο αδύναμα τμήματα της οικονομίας· αν χαλαρώσει υπερβολικά, κινδυνεύει να αναζωπυρώσει τις πληθωριστικές πιέσεις.
Τίποτα από αυτά δεν αποκλείει περαιτέρω κέρδη για τις μετοχές των ΗΠΑ. Η αύξηση των κερδών, και όχι οι μακροοικονομικές προβλέψεις, είναι τελικά αυτή που καθοδηγεί τις αγορές με την πάροδο του χρόνου, και τα εταιρικά κέρδη είναι ισχυρά. Ωστόσο, η φύση αυτών των κερδών πιθανότατα θα διαφέρει από αυτή που έχουν συνηθίσει οι επενδυτές.
Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό σε μια αγορά που εξακολουθεί να επηρεάζεται σε μεγάλο βαθμό από ένα περιορισμένο σύνολο μετοχών μεγάλου κεφαλαίου και ισχυρών θεμάτων, όπως η τεχνητή νοημοσύνη. Η καινοτομία έχει σημασία, αλλά το ίδιο ισχύει και για τον κίνδυνο συγκέντρωσης. Οι περίοδοι αστάθειας έχουν ιστορικά ευνοήσει τη διαφοροποίηση, όχι ως αμυντική στάση, αλλά ως τρόπο αξιοποίησης ευκαιριών σε ένα ευρύτερο φάσμα αποτελεσμάτων.
Ένα από τα λάθη σε ασταθή περιβάλλοντα είναι η αναζήτηση ενός μοναδικού, κυρίαρχου σεναρίου. Έχει νικηθεί ο πληθωρισμός; Καταρρέει η αγορά εργασίας; Οι μετοχές είναι υπερτιμημένες ή ασταμάτητες; Αυτές οι ερωτήσεις μπορεί να είναι συναισθηματικά ικανοποιητικές, αλλά είναι αναλυτικά περιοριστικές.
Η αστάθεια αντιστέκεται στις σαφείς απαντήσεις. Ανταμείβει την ευελιξία έναντι της πεποίθησης και τη διαδικασία έναντι της πρόβλεψης. Αμφισβητεί επίσης τα παραδοσιακά εργαλεία πρόβλεψης, τα οποία συχνά υποθέτουν σταθερές σχέσεις.
Αυτό δεν σημαίνει εγκατάλειψη της πειθαρχίας. Αντίθετα, σημαίνει τη στήριξη των αποφάσεων σε θεμελιώδεις παράγοντες και μακροπρόθεσμους στόχους, ενώ ταυτόχρονα αποδεχόμαστε ότι η πορεία από το σημείο Α στο σημείο Β είναι απίθανο να είναι ομαλή.
Το συμπέρασμα δεν είναι μια πρόσκληση για απόσυρση από τις μετοχές, ούτε μια πρόβλεψη για επικείμενα προβλήματα. Είναι μια υπενθύμιση ότι οι αγορές μπορούν να κινηθούν ανοδικά ακόμη και όταν οι συνθήκες φαίνονται δυσάρεστες και ότι η δυσφορία είναι συχνά το τίμημα για μακροπρόθεσμες αποδόσεις. Σε ένα ασταθές περιβάλλον, η πειθαρχία που χρειάζονται οι επενδυτές δεν αφορά την πρόβλεψη της επόμενης κίνησης του S&P 500.
Αφορά τη διαχείριση της έκθεσης, τη διατήρηση της διαφοροποίησης και την αντίσταση στην παρόρμηση να αντιδράσουμε υπερβολικά σε κάθε αλλαγή στην αφήγηση ή στα δεδομένα. Οι αγορές έχουν συχνά ξεπεράσει εμπόδια.
Αυτό που είναι διαφορετικό σήμερα είναι ότι το εμπόδιο δεν είναι τόσο ένα μεμονωμένο εμπόδιο, όσο μια επιφάνεια που κινείται συνεχώς. Η πλοήγηση σε αυτό απαιτεί ισορροπία, υπομονή και προθυμία να ζήσουμε χωρίς σαφή συμπεράσματα — ιδιότητες που, στην αγορά όπως και στη ζωή, τείνουν να ωριμάζουν με τον καιρό.
Απόδοση – Επιμέλεια: Τατιανή Σάγιεχ
στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
