Ο Γιώργος Γεραπετρίτης ξεκαθαρίζει για άλλη μία φορά πως η χώρα μας δεν πρόκειται να κάνει πίσω από τις «κόκκινες γραμμές»
Ελληνοτουρκικά: Παιχνίδια διπλωματίας στην κόψη του ξυραφιού παίζει η Τουρκία εσχάτως, την ώρα που Αθήνα και Άγκυρα επιχειρούν να βρουν έναν κοινό τόπο για να ξεκινήσουν οι συνομιλίες.
Η έλευση του Χακάν Φιντάν στην Αθήνα θα σηματοδοτήσει είτε το βήμα προς τα εμπρός είτε ένα πισωγύρισμα…
Μήνυμα αδιαλλαξίας στέλνει τις τελευταίες ημέρες η Τουρκία στην Ελλάδα, μέσω διαρροών ενόψει της έλευσης του Χακάν Φιντάν, στις 8 Νοεμβρίου, στην Αθήνα, όπου υποτίθεται ότι έρχεται για να αναζητήσει κοινό τόπο με τον ομόλογό του Γιώργο Γεραπετρίτη, στο πλαίσιο των συνομιλιών των δύο χωρών.
Η πρόταση του Φιντάν θα είναι «λύση-πακέτο» σε διμερές επίπεδο ή η παραπομπή των «διαφορών» στη «διεθνή δικαιοδοσία» (Χάγη), κάτι που η Ελλάδα απορρίπτει κατηγορηματικά και επιμένει στη «μία και μοναδική διαφορά», αυτή της οριοθέτησης υφαλοκρηπίδας – ΑΟΖ.
Ο Γιώργος Γεραπετρίτης από την πλευρά του ξεκαθαρίζει, για άλλη μία φορά, πως η χώρα μας δεν πρόκειται να κάνει πίσω από τις «κόκκινες γραμμές», και φέρεται να θεωρεί ότι αυτή η τακτική των Τούρκων στηρίζεται στο ανέκδοτο με το Χότζα.
Φέρνουν προς συζήτηση αρκετά θέματα, κάποια εκ των οποίων στη συνέχεια θα αποσύρουν προκειμένου να εμφανιστούν ως… διαλλακτικοί, αλλά θα επιμένουν σε θέματα που η Ελλάδα θεωρεί «κόκκινη γραμμή», προκειμένου να εμφανίσουν την Αθήνα απρόθυμη να συζητήσει ουσιαστικά.
Όπως εκτιμούν πάντως, η προκλητικότητα της τουρκικής κυβέρνησης οφείλεται και σε εσωτερικές πιέσεις που δέχεται.
Για την ΑΟΖ συζητείται να υιοθετηθεί το μοντέλο των συμφωνιών με Ιταλία και Αίγυπτο –κάτι που υποστηρίζει και η Ντόρα Μπακογιάννη–, όπου,όμως, είχαμε απώλεια επήρειας.
Την ίδια στιγμή, σύμφωνα με πληροφορίες της «ΒτΚ», η ελληνική πλευρά αναμένεται να επαναφέρει στο τραπέζι των συνομιλιών το σχέδιο για την επέκταση των χωρικών υδάτων, που συμφωνήθηκε μετά τις διερευνητικές επαφές στο τέλος του 2003. Το οποίο σήμερα οι Τούρκοι δεν αποδέχονται, αλλά υπάρχουν τα πρακτικά που φέρουν φαρδιά-πλατιά την υπογραφή του Τούρκου διαπραγματευτή εκείνη την εποχή.
Διπλωματικός παράγοντας που μετείχε σε εκείνη τη συνάντηση, λέει στη «ΒτΚ» ότι «είχε επιτευχθεί σύγκλιση στο πλαίσιο των διερευνητικών επαφών, που προέβλεπε τη διαφοροποιημένη επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων, τα οποία σε ορισμένες περιπτώσεις στην ηπειρωτική Ελλάδα θα ήταν στα 12 ν.μ., αλλά στα νησιά θα πήγαινε στα 8 με 10 ν.μ.».
Όπως εξηγεί, τότε είχαν συμφωνήσει οι Τούρκοι, ενώ τώρα δεν δέχονται καν την επέκταση.
Για παράδειγμα, εξηγεί πως δυτικά της Λέσβου από το Σίγρι, θα πάει στα δέκα μίλια, κάτι που επιτρέπει στην Τουρκία να έχει πρόσβαση στα δικά της ύδατα και να μην περνά από τα διεθνή.
Επίσης, θα υπήρχε αρμονία μεταξύ χωρικών υδάτων και εθνικού εναέριου χώρου. Αυτό θα συνιστά ήδη μία υποχώρηση για την ελληνική πλευρά, και αναμένει κάτι αντίστοιχο από την άλλη.
Η τουρκική ατζέντα είναι γνωστή και περιλαμβάνει χωρικά ύδατα, εναέριο χώρο, νησιά αμφισβητούμενης κυριαρχίας, μουσουλμανική μειονότητα, και αποστρατιωτικοποίηση νησιών.
Μάλιστα, το τουρκικό ΥΠ.ΕΞ., μέσω διαρροών στα ΜΜΕ, υποστήριξε ότι εάν δεν υπάρξει μία «αρμόζουσα και μόνιμη διευθέτηση» σε όλα αυτά, τότε υπάρχει ο κίνδυνος να δημιουργηθεί ένταση ανά πάσα στιγμή.
Αναφέρεται ότι η Τουρκία επιθυμεί μία μόνιμη, συνολική και δίκαιη λύση, σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο για όλες τις διαφορές.
*Αναδημοσίευση από τη «Βραδυνή της Κυριακής»






